W języku geologii nie ma kamieni - są skały. Dzieli się je pod względem składu i struktury, a także postaci i wielkości, w jakiej występują w naturze. Geologia nie zna również pojęcia kamień naturalny, bo kamieni (skał) innych niż naturalne nie ma. Jeśli określenie to ma sens, to tylko dla odróżnienia surowców naturalnych od produktów przemysłowych.

W budownictwie, przemyśle kamieniarskim, a przede wszystkim w handlu stosuje się trochę inne podziały - ze względu na skład, zastosowanie, a także na sposób obróbki i produkcji. Przemysł stworzył tzw. kamienie sztuczne, które albo powstają w wyniku łączenia drobniejszych frakcji surowca naturalnego (tzw. konglomeraty), albo należą do grupy wyrobów ceramicznych (glina to też skała) albo wytwarzane są całkowicie z tworzyw sztucznych, którym nadano właściwości, kolor i wzór przypominający kamień naturalny. Do sztucznych kamieni zalicza się również takie wyroby przemysłowe, jak korund, cyrkonia czy syntetyczny diament.

Z ogromnej ilości występujących w naturze skał w budownictwie (wnętrzarstwie) znajdują zastosowanie przede wszystkim:

Skały magmowe głębinowe: granit, sjenit, dioryt, gabro
Skały magmowe wylewne: porfir, andezyt, diabaz, bazalt, melafir
Skały osadowe okruchowe: piaskowiec, okruchowiec, zlepieniec (konglomerat)
Skały osadowe organiczne: wapień, dolomit
Skały osadowe chemiczne: trawertyn, alabaster
Skały metamorficzne: marmur, gnejs, kwarcyt metamorficzny

Obecnie materiałów tych nie używa się do wykonywania elementów konstrukcyjnych, za to bardzo często stosowany jest jako materiał elewacyjny, a najczęściej jako element wystroju wnętrz – i to zarówno obiektów użyteczności publicznej, jak i pomieszczeń mieszkalnych.

Minerały określane często jako kamienie szlachetne lub półszlachetne to nie kamienie (skały), ale składniki skał.

O kamieniu powiemy Wam jeszcze nieco więej...