Diament to minerał z gromady pierwiastków rodzimych, którego nazwa pochodzi od greckiego słowa adamas - niezniszczalny. Jest najtwardszą znaną substancją z występujących w przyrodzie. W sensie chemicznym jest czystym węglem. Oszlifowane diamenty nazywamy brylantami.

Rubin - minerał z gromady tlenków, czerwona odmiana korundu. Jeden z najcenniejszych kamieni szlachetnych – stosowany w jubilerstwie. Występuje jako składnik bogatych w glin skałach metamorficznych, także jako minerał kontaktowy w marmurach dolomitowych i kalcytowych. W Polsce – w piaskach złotonośnych Dolnego Śląska w okolicy Złotoryi, w pegmatytach koło Karpacza i w gnejsach izerskich.

Szafir – bardzo twardy minerał z gromady tlenków – niebieska odmiana korundu. Nazwa pochodzi od gr. sappheiros, w starożytności oznaczała przede wszystkim lapis-lazuli. Jest spotykany w skałach magmowych, najczęściej w pegmatytach, i bazaltach na Sri Lance, w Kambodży, Indiach, Australii, Tajlandii, Tanzanii, USA, Rosji. Na płw. Kola znaleziono kryształ ponad 5 kg. W 1966 r. znaleziono w Magoku kryształ szafiru gwiaździstego o wadze 12,6 kg. W Polsce - na Dolnym Śląsku - białe i przezroczyste szafiry występują w pegmatytach Kruczych Skał w Wilczej Porębie k. Karpacza, bywają też znajdowane w aluwiach rzeki Izery.

Topaz – minerał z gromady krzemianów, rozpowszechniony w wielu rejonach świata. Nazwa pochodzi z sanskrytu: topas = ogień i nawiązuje do pomarańczowozłotej barwy i blasku szlachetnych odmian tego minerału. W Polsce występuje w Górach Izerskich, Karkonoszach oraz okolicach Strzegomia i Strzelina.